Αίτηση μεταρρύθμισης του άρθρου 9 παρ. 2 του νόμου 3869/2010

Πρόκειται για απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, επί εφέσεως σε αίτηση μεταρρύθμισης του άρθρου 9 παρ. 2 του νόμου 3869/2010, ήτοι  μεταρρύθμιση απόφασης ως προς το τίμημα διάσωσης της κύριας κατοικίας και συγκεκριμένα λόγω νομοθετικής μεταβολής, αφού ο υπολογισμός των δόσεων είχε γίνει με βάση την εμπορική αξία του ακινήτου, ενώ μετά την έκδοση απόφασης επί αίτησης του για υπαγωγή στις διατάξεις του 3869/2010, ο υπολογισμός των δόσεων για τη διάσωση της κατοικίας του οφειλέτη πραγματοποιούνταν με βάση την αντικειμενική αξία του ακινήτου, λόγω τροποποίησης της διάταξης από το Ν.4161/2013, οπότε οριζόταν πλέον ως τίμημα για τη διάσωση της κύριας κατοικίας το 80% της αντικειμενικής αξίας.

Σύμφωνα με το άρθρο 758 ΚΠολΔ παρέχεται στον οφειλέτη η δυνατότητα ανάκλησης ή μεταρρύθμισης απόφασης, εξαιτίας μεταβολής των συνθηκών που υπήρχαν όταν εκδόθηκε η απόφαση που πρέπει να ανακληθεί ή να μεταρρυθμιστεί. Αίτηση του 758 ΚΠολΔ, μπορεί να γίνει και για αποφάσεις που έχουν καταστεί τελεσίδικες ή αμετάκλητες. Αν και δεν αναφέρεται ρητά, μεταρρύθμιση απόφασης μπορεί να λάβει χώρα και για τις καταβολές εξαίρεσης της κύριας κατοικίας.Με βάση τη νομολογία, λόγοι μεταρρύθμισης αποτελούν η απώλεια εισοδήματος από τον οφειλέτη, αύξηση των δαπανών διαβίωσής του,έκτακτο γεγονός (ασθένεια, διαζύγιο,γάμος, απόκτηση τέκνου). Μεταβολή των συνθηκών, ειδικά για τις καταβολές του αρ. 9 παρ. 2 3869/2010, αποτελεί και η μεταβολή του νομοθετικού καθεστώτος, υπό την ισχύ του οποίου εκδόθηκε η υπό μεταρρύθμιση ή ανάκληση απόφαση όπως και η απομείωση της αξίας του ακινήτου, λόγω κάποιων τυχαίων περιστατικών.

Η εν λόγω απόφαση είναι πολύ σημαντική, καθώς σε παρόμοιες περιπτώσεις, αιτήσεις του άρθρου 9 παρ. 2 του νόμου 3869/2010, απορρίπτονται από τους δικαστές, οι οποίοι ακολουθούν την άποψη του Κρητικού. Σύμφωνα με τον Κρητικό, μεταβολή της ρύθμισης του άρθρου 9 παρ. 2 του νόμου  3869/2010 (και μείωση των δόσεων συνεπεία αυτής) δεν μπορεί να συντελεσθεί ούτε μέσω της μειώσεως είτε της εμπορικής, υπό το προγενέστερο δίκαιο, είτε της αντικειμενικής, υπό το δίκαιο του Ν. 4161/2013, αξίας της πρώτης κατοικίας είτε της εμπορικής υπό το δίκαιο του Ν. 4346/2015, με βάση το ά. 758 ΚΠολΔ, για το λόγο ότι η αναγνώριση δυνατότητας στα ενδιαφερόμενο μέρη να προσφεύγουν στο δικαστήριο και να ζητούν τροποποίηση της δικαστικής αποφάσεως που ορίζει μηνιαίες καταβολές στα πλαίσια του άρθρου 9 παρ. 2 του νόμου θα οδηγούσε σε πολλαπλασιασμό των δικών. Ειδικότερα κάθε φορά που θα μεταβάλλεται η αντικειμενική αξία του ακινήτου ή θα επέρχεται νομοθετική μεταβολή ως προς τις προϋποθέσεις προστασίας της κύριας κατοικίας (ήδη από το έτος 2010 όταν και τέθηκε σε ισχύ ο Ν. 3869/2010 έως σήμερα έχουν ισχύσει τρεις διαφορετικές ρυθμίσεις – 85% εμπορικής αξίας, 80% αντικειμενικής αξίας, εμπορική αξία) θα μπορούσε ο διάδικος που πίστευε ότι θα αποκόμιζε όφελος από τη μεταβολή να ζητήσει την τροποποίηση της αποφάσεως. Ωστόσο κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο άπαξ, αλλά πολλές φορές όχι μόνο από την πλευρά του οφειλέτη, αλλά και από την πλευρά των πιστωτών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όμως, ανατρέπεται η βεβαιότητα και η ασφάλεια δικαίου, αφού, αν επιτρεπόταν τέτοια τροποποίηση, θα έπρεπε να αλλάζουν οι μηνιαίες δόσεις και ο χρόνος καταβολής τους, το οποίο είναι αμφίβολο αν καλύπτεται από το γράμμα και το σκοπό της ΚΠολΔ 758. (βλ, Αθ. Κρητικό, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, δ` έκδοση, σελ. 431, Ειρ Χανίων 573/2015 ΤΠΝ ΝΟΜΟΣ, ΕιρΑθ 414/2012 ΧρΙΔ 2013, σ. 2012).

Διαβάστε την υπ’ αριθμό 5768/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εδώ:

ΜΠρΑθ_5768_2019_μεταρρύθμιση_άρθρο_9

 

Close Menu